Aktywizm/strategia

Zapełnić moment próżni

Z Naomi Klein rozmawiają Katarzyna Gawlicz i Marcin Starnawski,

09.08.2010

Prawa człowieka zawsze stanowiły integralną część ruchów wyzwolenia, ruchów robotniczych. Pomysł, że można wyjąć prawa człowieka z ruchu, na gruncie którego wyrosły, z analizy klasowej lub ekonomicznej, był zupełnie nowy. Ciekawe, że zjawiska te pojawiły się w tym samym czasie: wyłonienie się technokratów ekonomii i technokratów praw człowieka.

Antymilitaryzm ponadnarodowy

Z Alexią Tsouni rozmawia Marta Dzik,

15.07.2010

Nie chcemy, aby organizacje międzynarodowe i rządy poszczególnych krajów przeznaczały tak duże fundusze na armię. Wzywamy rządzących, aby zamiast tego lokowali pieniądze w takich sektorach jak oświata, służba zdrowia czy polityka socjalna.

Reklamoseksizm a prostytucja

Inicjatywa przeciw Reklamoseksizmowi (Le Collectif Contre le Publisexisme),

15.02.2010

Dlaczego fenomen prostytucji jest tak istotny dla reklamy? Z jednej strony dlatego, że jest on nieodzownym składnikiem dominującej kultury, stanowiąc wręcz podstawowy element erotycznej wyobraźni w systemie patriarchalnym. W podobny sposób kino, malarstwo i literatura pełne są postaci kobiecych oraz fabuł związanych z prostytucją. Z drugiej strony reklama oraz prostytucja podporządkowane są takim samym mechanizmom. W obu przypadkach chodzi o działalność handlową, w której pożądanie seksualne zajmuje centralne miejsce i która stwarza złudzenie, że ciało kobiety można kupić. Zresztą sam ubiór prostytutki można uznać za szyld reklamowy: w pewien sposób sygnalizuje on publicznie, że „sklep jest otwarty”.

„Altergodzina”, czyli cotygodniowe lepienie niezgody

Michalina Golinczak, Marcin Starnawski,

15.02.2010

„Altergodzina” powstała zgodnie z filozofią DIY – Do It Yourself – oraz w myśl zasady: zamiast narzekać na media, twórz je sam, sama! I chociaż samo tworzenie publicystyki wychodzącej poza kanon dominujących wartości dostarcza wiele radości i satysfakcji, nie jest to w żadnym razie radiowa „sztuka dla sztuki”. Grupa tworząca audycję to ludzie świadomi tego, że wobec systemu opartego na wyzysku, dyskryminacji i przemocy, sprzeciw, który odwoływałby się do modnego obecnie hasła „apolityczności” jest fikcją i naiwnym złudzeniem „czystości” w świecie „brudnej” polityki.

TV Trwam, nadzieja i lewica

Maciej Twardowski,

19.07.2009

W moim mniemaniu charakterystyka owej niszy jest diabelsko prosta. Chodzi oczywiście o dość znaczną grupę osób wykluczonych, głównie starszych, często samotnych, biednych i we własnej świadomości opuszczonych. Istotnie więc mamy do czynienia z sytuacją paradoksalną, bo oto teoretyczny elektorat lewicy staje się skrajną opozycją wobec politycznej lewicy. Pozwalam sobie wobec tego zupełnie świadomie na stwierdzenie, że „Rodzina Radia Maryja” to największa porażka polskiej lewicy.

Jaki konsument ugryzie rękę, która go karmi?

Rzecz o tożsamości, interesach ekonomicznych i sprzecznościach „aktywizmu konsumenckiego”

Katarzyna Szymielewicz,

18.02.2009

Propozycja, żeby to właśnie konsumenci masowo zakwestionowali podwaliny systemu, który ich (w sensie jak najbardziej dosłownym) karmi, musi się wydać absurdalna i nikt też poważnie jej nie proponuje. Ale już pomysł zaktywizowania niektórych kategorii w ramach tej gigantycznej grupy do sprzeciwu wobec widocznych „wypaczeń systemu” (zanieczyszczeniu środowiska, wyzyskowi robotników w „fabrykach potu” itp.) absurdalny nie jest. Ta wizja odwołuje się do takich postaw jak świadoma konsumpcja czy, w scenariuszu konfliktowym, bojkot konsumencki, czyniąc z nich potencjalne narzędzia kontroli i sprzeciwu.

Ryba psuje się od głowy, czyli krytycznie o Apelu z Bamako

Mariusz Doluk, Marcin Pańków,

26.08.2008

Apel z Bamako powstał w momencie historycznym określonym przez podwójną tendencję: z jednej strony światowa lewica od dawna albo znajdowała się w zapaści, albo zaakceptowała większość założeń ideologii liberalnej; z drugiej – część rozwiązań lewicowych tu i ówdzie wpisało się w nowe „formy hybrydowe”. Powiedzmy szczerze na początku: Apel trudno w ogóle traktować jako projekt polityczny, co najwyżej jako świadectwo jego braku. Powodów jest wiele, skupimy się na naszym zdaniem najważniejszych.

Różnorodność przeciw podziałom

Z Itayem Greensteinem i Imadem Mortadą rozmawiają Katarzyna Gawlicz i Marcin Starnawski,

30.07.2008

W dużej mierze zgadzam się, że nie możemy zmagać się ze wszystkimi problemami przez cały czas. Nie sądzę nawet, że powinniśmy. Jednakże musimy zawsze być świadomi tego, że różne sprawy są ze sobą powiązane i powinniśmy starać się integrować nasze dążenia na tyle, na ile to możliwe. Na przykład, powinniśmy zwalczać przejawy seksizmu, gdy podejmujemy, dajmy na to, akcje antywojenne. Powinniśmy też w takich akcjach odnieść się do specyficznych doświadczeń kobiet i mężczyzn, a nie tylko do wojny jako takiej. Podobnie z innymi sprawami.

Pejzaż kultury po orgii

Wojciech Wiśniewski,

10.07.2008

Liberalizacja wszystkiego – która, jak twierdzi Baudrillard, już się dokonała – oznacza zatem przyjmowanie przez władzę subwersywnych taktyk „wroga”. To podchwytywanie idei przyświecających kontrkulturze i nadawanie im „odpowiedniego” znaczenia, dzięki czemu głos społecznej krytyki staje się coraz mniej słyszalny. Media i kultura popularna przyjmują zatem stanowisko feministek, ekologów i innych aktywistów, jednak po uprzednim zmodyfikowaniu przekazu, przez co najczęściej staje się on bezbarwny bądź też robi z obiektu żarłocznych barbarzyńców, pragnących jakiś niejasnych dla odbiorcy zmian.

Wokół Apelu z Bamako

Marcin Starnawski,

20.06.2008

„Duch Porto Alegre” zakłada wszak możliwie otwarty wachlarz wizji alternatyw, nawet jeśli krytyka wykaże ich ograniczenia czy sprzeczności. Być może Apel z Bamako to nie więcej niż „radykalny reformizm” na miarę dwudziestego pierwszego wieku, ale trudno przecenić jego znaczenie jako głosu łączącego różnorodne kwestie. A już od samych działaczy i działaczek zależeć będzie, na ile posłuży on jako punkt odniesienia w krytyce systemu neoliberalnego czy też na ile zainspiruje konkretne kroki.

Apel z Bamako

20.06.2008

Aby stworzyć zróżnicowany, wielobiegunowy i oparty na dążeniach zwykłych ludzi podmiot historyczny, trzeba znaleźć i upowszechniać rozwiązania alternatywne, które zaktywizowałyby siły społeczne i polityczne. Celem jest radykalne przeobrażenie systemu kapitalistycznego. Nie sposób już dłużej tolerować niszczenia Ziemi i milionów ludzkich istnień oraz godzić się na narzucaną nam przez imperialistyczne potęgi kulturę indywidualizmu i konsumeryzmu, która towarzyszy obecnemu systemowi i wzmacnia go – w grę bowiem wchodzi los samej ludzkości. Alternatywy dla marnotrawstwa i niszczycielstwa kapitalizmu czerpią swe siły z długiej tradycji oporu społecznego, który obejmuje wszelkie, choćby małe, kroki naprzód, nieodzowne w codziennej egzystencji ofiar systemu.

Queer a polityka normalności

Tomek Sikora,

14.05.2008

A zatem polityczność w ogóle, a polityka queer w szczególności, to – w moim ujęciu – kryzys normalności. No bo kto definiuje normę? Jakie relacje władzy są przez tę definicję ustanawiane? Kto jest przez tę definicję uprzywilejowany, a kto upośledzony? W czyim imieniu ustanowiona jest dana norma? Jaką wspólnotę tworzy, jakie „my” powołuje do życia, jaką „naszość”? Jaki model wspólnoty propaguje? Polityczność jest zatem kontestowaniem prawa do ustanawiania normy, a więc także ogłaszania stanu „kryzysu”.

Walka o przyszłość

Z Immanuelem Wallersteinem rozmawia Marcin Starnawski,

03.02.2008

Wyzwaniem dla ogólnoświatowego ruchu pracowniczego jest obecnie odpowiedź na pytanie, jak – i na jakiej podstawie – tworzyć powiązania pomiędzy obszarami, gdzie dominuje tania siła robocza oraz tymi, gdzie pracownicy zarabiają lepiej. Polska jest gdzieś pośrodku. Wasi pracownicy jeżdżą do Irlandii czy Wielkiej Brytanii, gdyż otrzymują tam wyższe płace lub mają większe szanse na rynku pracy, ale do Polski też przyjeżdżają pracownicy: z Ukrainy, Białorusi czy Rosji. Dla was to oni są tańszą siłą roboczą.

System do wzięcia

Z Immanuelem Wallersteinem rozmawia Aleksandr Buzgalin,

03.02.2008

Wręcz przeciwnie. Widzę jakościową zmianę w rozumieniu systemu kapitalistycznego, jego funkcjonowania, przez ruchy opozycyjne. Nie chodzi o to, że system kapitalistyczny się zmienił, ale o to, że analizy dokonane w dziewiętnastym wieku były bardzo wąskie i obejmowały jedynie małą część zjawisk, zawierały też pewne fundamentalne błędy. Jednym z takich błędów było założenie, że zasadniczym elementem kapitalizmu byli tylko pracownicy najemni. Przez długi czas próbowałem przekonywać, że to nie opłacani pracownicy najemni, ale kombinacja pracy najemnej i nienajemnej jest podstawowa dla kapitalizmu.

Wobec Prawa

czyli odmieńcy a sprawa polska

Tomek Sikora,

20.08.2007

Choć zabieganie o prawną ochronę przed różnymi przejawami dyskryminacji pozostaje ważnym i słusznym celem aktywizmu LGBTQ, równie ważna powinna być świadomość ograniczeń i zagrożeń, z jakimi wiąże się stosowanie Prawa i nadmierna ufność w jego ochronną moc. Oprócz działań na rzecz „reformy prawnej”, konieczne jest zatem umacnianie wszelkich obszarów „autonomii” w ramach istniejącego porządku społeczno-prawno-politycznego, to jest takich obszarów, które pozostają, przynajmniej tymczasowo, względnie wolne od regulacyjnych interwencji Państwa.

Teksty w sieci

Regiony

Felietony

Recykling Sztuki

Aktywizm/strategia

Zapełnić moment próżni

Antymilitaryzm ponadnarodowy

Reklamoseksizm a prostytucja

„Altergodzina”, czyli cotygodniowe lepienie niezgody

TV Trwam, nadzieja i lewica

Jaki konsument ugryzie rękę, która go karmi?

Ryba psuje się od głowy, czyli krytycznie o Apelu z Bamako

Różnorodność przeciw podziałom

Pejzaż kultury po orgii

Wokół Apelu z Bamako

Apel z Bamako

Queer a polityka normalności

Walka o przyszłość

System do wzięcia

Wobec Prawa

12 wiosna/lato 2009

Aktualności

Teksty w sieci

Regiony

Felietony

Recykling Sztuki

Newsletter RI

Aktywizm/strategia

Aktualności