Recykling Idei

media społecznie zaangażowane

Strona znajduje się na serwerze kolektywu bzzz.net.

Prawa dziecka

Nauka poprzez spontaniczną aktywność dziecka

Katarzyna Meyer,

09.12.2005

Moje dzieci nie chodzą do jednej z tradycyjnych szkół, lecz do placówki powstałej z inicjatywy kilkorga rodziców. Wspólnymi siłami stworzyliśmy miejsce dla naszych dzieci, gdzie mogą one cztery godziny dziennie spotkać się i robić to, na co mają ochotę. Dorośli nie decydują o tym, czym dzieci mają się zajmować, ograniczają się do przygotowania „zabawek”, którymi dzieci są zainteresowane. Moja siedmioletnia córka od paru tygodni płynnie, po cichu i na głos, sama sobie czyta bajki, pomimo że nigdy nikt jej nie uczył czytania.

Zaufać życiu, czyli zapomnieć o planie szkolnym

Katarzyna Meyer,

09.08.2005

Tak jak nie potrzebujemy być zmuszani do jedzenia i chodzenia, tak samo nie potrzebujemy przymusu do nauki. Każdy człowiek przychodzi na świat z naturalną potrzebą jedzenia i uczenia się. Nasze potrzeby nie są jednakowe. Nie jest nam obojętne, co jemy, z kim i o jakiej porze. Aby jeść z apetytem i nie mieć trudności z trawieniem, musimy mieć odpowiednie warunki. Tak samo jest z pożywieniem umysłu. Każde dziecko ma inne zainteresowania, inne tempo nauki, inny sposób przyswajania, potrzebuje innych warunków, aby nie stracić apetytu.

Prawo do dzieciństwa

Katarzyna Wiącek,

31.05.2004

Konflikty zbrojne, prostytucja, przemoc, nieludzkie warunki pracy, nędza, samowolne aresztowania, zabójstwa, głód, brak mieszkania i edukacji… To tylko niektóre z problemów, którym zmuszone są stawić czoła dzieci. Począwszy od dzieci-żołnierzy w Ugandzie, dzieci żyjących na ulicy w Ameryce Środkowej, nieletnich pracowników warsztatów tkackich w Pakistanie, po dziecięce prostytutki w Tajlandii – wszystkie one wymagają szczególnej pomocy i ochrony.

Wyzwolenie młodych

Z Brianem Dominickiem rozmawia Tim Allen,

17.05.2004

Opresja młodych ludzi jest czymś oczywistym, jednak rzadko ujawnianym. Szybko zatem stało się dla mnie jasne, ze źródło dyskryminacji ze względu na wiek jest bardzo podobne do źródła dyskryminacji na tle płciowym. Określiłem to mianem „adultarchii”, aby wskazać podobieństwo i jednocześnie uznać jej odrębny status od tego, co powszechnie rozumiane jest jako patriarchat. (…) Jak bardzo by nie szukać, nawet w radykalnym ruchu społecznym z wielce holistyczną perspektywą na to, o co i przeciwko czemu toczy się walka, lewicowi pisarze i mówcy rzadko kiedy, jeśli w ogóle, wspominają o dyskryminacji i potrzebie wyzwolenia młodych. Podczas więc, gdy zasięg tej opresji jest ogromny, jest jednocześnie powszechnie trywializowany przez społeczeństwo, nie wyłączając kół progresywnych.