Prawa pracownicze

Zapełnić moment próżni

Z Naomi Klein rozmawiają Katarzyna Gawlicz i Marcin Starnawski,

09.08.2010

Prawa człowieka zawsze stanowiły integralną część ruchów wyzwolenia, ruchów robotniczych. Pomysł, że można wyjąć prawa człowieka z ruchu, na gruncie którego wyrosły, z analizy klasowej lub ekonomicznej, był zupełnie nowy. Ciekawe, że zjawiska te pojawiły się w tym samym czasie: wyłonienie się technokratów ekonomii i technokratów praw człowieka.

O robotnika politycznego

Recenzja filmu Śmierć człowieka pracy

Marta Żakowska,

16.10.2008

Niespiesznie filmowane, momentami naturalistyczne sceny codziennego trudu, jakiego podejmują się za skąpe wynagrodzenie ukraińscy górnicy, indonezyjscy wydobywacze siarki, nigeryjscy rzeźnicy, pakistańscy walcownicy i chińscy hutnicy, upewniają widza, że śmierć człowieka pracy została ogłoszona przedwcześnie, a brzmiący dokładnie w ten sposób tytuł filmu ma wydźwięk jawnie ironiczny. Glawogger, niejako w imieniu współczesnych robotników, zdaje się upominać o zauważenie i uwzględnienie ich w procesach konceptualizacji współczesnego światowego ładu ekonomiczno-społecznego.

„Urodzone” do ofiarności

O romansie patriarchatu z kapitalizmem

Marta Trawinska,

20.03.2008

We współczesnym polskim dyskursie feministycznym bardzo rzadko wprost wypowiada się założenie o ścisłym związku między patriarchatem i kapitalizmem. Większość badań i analiz akademickich czy artykułów publicystycznych głównego obiegu milcząco wpisuje się w liberalny nurt feminizmu, nawołując do zwiększenia partycypacji kobiet na rynku pracy czy na scenie politycznej. Zostaje tutaj ukryte założenie oczywistości kapitalizmu, zaś stawka w tej grze politycznej sprowadza się wyłącznie do uczynienia z kobiet beneficjentek i podmiotów aktywnie go reprodukujących oraz wspomagających.

Opieka to praca najważniejsza

Z Selmą James rozmawia Katarzyna Gawlicz,

20.03.2008

Słabsza pozycja kobiet opiera się po pierwsze na tym, że wykonujemy pracę reprodukcyjną, a po drugie na tym, że praca ta nie jest wynagradzana, przez co ma mniejsze znaczenie. W zasadzie nie powinnam mówić „przez co”, bo w końcu od wielu lat pytam, czy praca domowa nie jest wynagradzana, ponieważ nie jest ważna, czy też stała się mało istotna, ponieważ nie podlega wynagrodzeniu? Wiadomo przecież, że jest i tak, i tak. Jak pokazuje historia przeobrażeń siły roboczej, kobiety dostawały pieniądze zawsze tylko wtedy, gdy brakowało pracowników albo żołnierzy.

Walka o przyszłość

Z Immanuelem Wallersteinem rozmawia Marcin Starnawski,

03.02.2008

Wyzwaniem dla ogólnoświatowego ruchu pracowniczego jest obecnie odpowiedź na pytanie, jak – i na jakiej podstawie – tworzyć powiązania pomiędzy obszarami, gdzie dominuje tania siła robocza oraz tymi, gdzie pracownicy zarabiają lepiej. Polska jest gdzieś pośrodku. Wasi pracownicy jeżdżą do Irlandii czy Wielkiej Brytanii, gdyż otrzymują tam wyższe płace lub mają większe szanse na rynku pracy, ale do Polski też przyjeżdżają pracownicy: z Ukrainy, Białorusi czy Rosji. Dla was to oni są tańszą siłą roboczą.

Zbyteczny niczym twoja głowa

Protesty we Francji i Niemczech

Carlos Kunze,

09.12.2006

Jednakże impuls francuskich buntów z wczesnej wiosny był wystarczająco silny, aby promieniować na inne kraje. W Grecji, zgodnie z francuskim przykładem, zajęto ponad 450 wydziałów uniwersyteckich. Niemieckie organizacje studenckie importowały z Francji blokowanie autostrad, dworców, nawet jeśli w walce przeciwko opłatom za studia działały początkowo na typowo studenckim terenie

Ekonomia partycypacyjna a samowyzwolenie klasy robotniczej

Tom Wetzel,

31.08.2006

„Samowyzwolenie klasy robotniczej” zakłada więc, że bezklasowe społeczeństwo jest możliwe. W jaki sposób? Moje podejście do ekonomii uczestniczącej jest takie, że jest ona próbą określenia, w postaci programu ekonomicznego, jakie są warunki konieczne dla osiągnięcia trwałego systemu gospodarczego, w którym robotnicy nie będą już wyzyskiwaną, podporządkowaną klasą, to znaczy ekonomia uczestnicząca jest próbą określenia struktury bezklasowego systemu ekonomicznego, a zatem programu ekonomicznego dla „samowyzwolenia klasy robotniczej.”

Dyrektywa Bolkesteina – socjalny dumping i międzynarodowe wyzwania

Laure Akai,

13.03.2006

Wielu przeciwników dyrektywy Bolkesteina nie ma nic do powiedzenia w tej sprawie. Jak wczesny ruch antyglobalizacyjny, mają nadzieję na zjednoczenie szerokiego grona opozycjonistów w jedną koalicję. Ale podczas gdy wołania o „protekcyjny” rynek pracy mogą wydawać się szlachetne, chcę zapytać, kto i co ma według nich być siłą ochronną (choć wiem już że chodzi o to, by było nią państwo). Jestem także zainteresowana tym, jak konkretnie ma być chroniony model socjalny? Poprzez poprawę standardów pracy i podnoszenie realnej płacy w ramach UE czy poprzez zamykanie rynków pracy i usług rynkowych przed obcymi? A może oczekują oni od państwa wprowadzenia rozwiązań zmuszających przedsiębiorstwa unijne do utrzymywania wysokich kosztów pracy?

Uwaga! Twój pracodawca jest najprawdopodobniej przestępcą!

Sabocat,

09.08.2005

Podobno w dobrze funkcjonującej, według neoliberalnych standardów, gospodarce potrzebny jest pewien poziom bezrobocia. Jakieś 5 – 10 procent bezrobotnych to warunek większej mobilności pozostałych pracujących (czytaj: zgodzą się ze strachu pracować za mniejsze pieniądze). Co ciekawe, praktyka, według której pracodawca może w aktualnych warunkach zmusić do pracy za grosze swoich pracowników, bo przy obecnej stopie bezrobocia będzie miał na ich miejsce dziesięciu kolejnych frajerów, jest niezgodna z polskim prawem.

Globalna odpowiedz na problem pracy niewolniczej

Z Rogerem Plantem rozmawia Fabio Schivartche,

30.08.2004

Globalizacja, proces integracji światowej ekonomii, który zaczął się w zeszłym wieku, zaostrza problem, który wydaje się obecny tylko w książkach do historii: wykorzystywanie pracy niewolniczej. Analizą tematu zajmuje się Goger Plant, szef Międzynarodowego Programu Walki z Pracą Niewolniczą z Międzynarodowej Organizacji Pracy i najwięksi w tej sprawie specjaliści na świecie.

Odzyskiwanie władzy

Przejmowane fabryki w Argentynie

Esteban Magnani,

19.02.2004

Ta świadomość narastała w Argentynie jeszcze przed wydarzeniami grudnia 2001 roku, ale kryzys przyśpieszył nadejście punktu kulminacyjnego, zapewniając poparcie społeczne. Kilka miesięcy wcześniej robotnicy rozważający przejęcie zbankrutowanego przedsiębiorstwa zostaliby uznani za złodziei zagrażających uświęconej własności prywatnej. Po grudniu, gdy przeszłość wydawała się wyblakła i odległa, ci sami robotnicy zostali potraktowani, jak partnerzy i sąsiedzi walczący o coś powszechnie uznawanego: pracę i godność.

Prawa pracowników — temat dla archeologów?

Eduardo Galeano,

18.01.2004

Technologia, która obala granice, obecnie pozwala na to, by pracownik Nike w Indonezji musiał pracować sto tysięcy lat na to, żeby zarobić to, co zarabia w rok dyrektor kierujący Nike w Stanach Zjednoczonych, oraz na to, by pracownik IBM z Filipin wytwarzał komputery, na których kupno go nie stać. To kontynuacja czasów kolonialnych w dotychczas nieznanej skali. Biedni tego świata wciąż spełniają swoją podstawową funkcję: dostarczają taniej siły roboczej i tanich produktów.

Teksty w sieci

Regiony

Felietony

Recykling Sztuki

Prawa pracownicze

Zapełnić moment próżni

O robotnika politycznego

„Urodzone” do ofiarności

Opieka to praca najważniejsza

Walka o przyszłość

Zbyteczny niczym twoja głowa

Ekonomia partycypacyjna a samowyzwolenie klasy robotniczej

Dyrektywa Bolkesteina – socjalny dumping i międzynarodowe wyzwania

Uwaga! Twój pracodawca jest najprawdopodobniej przestępcą!

Globalna odpowiedz na problem pracy niewolniczej

Odzyskiwanie władzy

Prawa pracowników — temat dla archeologów?

12 wiosna/lato 2009

Aktualności

Teksty w sieci

Regiony

Felietony

Recykling Sztuki

Newsletter RI

Prawa pracownicze

Aktualności