Recenzje

Opowieść transylwańska

Jarosław Pietrzak,

17.04.2010

Mit i baśń jawią się tu jako struktura, w której (i z której) dla kobiety nie ma dobrego wyjścia. Niezależnie od tego, czy kobieta przyjmie z pokorą narzuconą jej przez strukturę męskiej dominacji rolę biernego podporządkowania, czy też ją odrzuci lub przyjmie rolę męską, ideologiczna potęga mitu funduje społeczeństwo i jego porządek na wykluczeniu kobiety, na złożeniu jej w ofierze. Jarosław Pietrzak o filmie Petera Stricklanda Katalin Varga.

Kontestacja – na drodze do emancypacji

Bartosz Łukaszewski,

16.02.2010

Oblicza buntu w biografiach kontestatorów gorąco polecić można wszystkim tym, którym znudziły się poprawne warsztatowo, pokorne, a często miałkie treściowo szablonowe dociekania akademickie. W rzeczywistości goffmanowskiego spektaklu, koncesjonowanego sprzeciwu, matni heteronomii możliwe są jedynie dwa rozwiązania – adaptacja bądź kontestacja, wiążąca się z wykluczeniem. Paweł Rudnicki konsekwentnie wybiera drogę „pod prąd”.

Rewolucja irańska w oczach elit

Aneta Jerska,

20.01.2009

Kontekst historyczny książki obejmuje lata od roku 1971 do czasów Rewolucji Islamskiej i później etap wygnania aż do śmierci Pahlaviego w 1980 roku. Autor upatruje przyczyn wydarzeń z 11 września 2001 roku w Rewolucji Islamskiej – wyciąga wniosek łączący niemalże w prostej linii zamachy na World Trade Center z rewolucją 1979 roku. Oskarża świat zachodni o to że nie bronił szacha przed Chomeinim i w ten sposób sam sobie ściągnął na głowę islamski fundamentalizm, nie podając jednakże żadnych przyczyn ani źródeł narodzin tego fundamentalizmu.

Meandry niemieckiej „inności”

Recenzja książki Eduarda Hussona

Barbara Goryńska-Bittner,

21.10.2008

Obszerna, interesująca praca, najlepiej obrazuje tytułową tezę (Niemcy są inne niż widzą je Francuzi), chociaż nigdzie Husson nie precyzuje kryteriów owej „inności”, pozwalając domniemywać, czy inny znaczy: – inaczej postrzegany w swej teraźniejszej rzeczywistości, czy poprzez inne, alternatywne wizje? czy owa inność odnosi się do standardów gospodarczych, politycznych, kulturowych, czy raczej do ich wyobrażeń?

O robotnika politycznego

Recenzja filmu Śmierć człowieka pracy

Marta Żakowska,

16.10.2008

Niespiesznie filmowane, momentami naturalistyczne sceny codziennego trudu, jakiego podejmują się za skąpe wynagrodzenie ukraińscy górnicy, indonezyjscy wydobywacze siarki, nigeryjscy rzeźnicy, pakistańscy walcownicy i chińscy hutnicy, upewniają widza, że śmierć człowieka pracy została ogłoszona przedwcześnie, a brzmiący dokładnie w ten sposób tytuł filmu ma wydźwięk jawnie ironiczny. Glawogger, niejako w imieniu współczesnych robotników, zdaje się upominać o zauważenie i uwzględnienie ich w procesach konceptualizacji współczesnego światowego ładu ekonomiczno-społecznego.

Wyzwolić Polskę

Szanse emancypacji w kraju nad Wisłą

Maciej Kassner,

08.04.2008

Nie sposób zrozumieć historii i współczesności Europy bez poważnej refleksji nad problematyką wyzwolenia. Można zaryzykować tezę, że skala nierówności i niesprawiedliwości społecznej we współczesnej Polsce wynika po części z fałszywego obrazu Zachodu w polskiej debacie publicznej – Zachodu wypranego z tradycji walki o indywidualną i społeczną wolność. Niewątpliwą zasługą nowej książki Piotra Żuka jest próba włączenia problematyki wyzwolenia społecznego w dyskusję nad kształtem demokracji w Polsce.

Globalne nieporozumienie – porażki neoliberalizmu

Aneta Jerska,

01.04.2008

Książka Wizja sprawiedliwej globalizacji jest krytyką fundamentalnych założeń doktryny wolnego handlu i zbiorem propozycji – recept – opracowanych przez Stiglitza, mających na celu uświadomienie szerokim rzeszom obywateli, że globalizacja „z ludzką twarzą” jest możliwa. Laureat Nobla w dziedzinie ekonomii z 2002 roku nie neguje samej globalizacji, a jedynie jej obecny kształt. Ostrze jego krytyki wymierzone jest w doktrynę neoliberalizmu, która w Polsce ciągle uważana jest za niepodważalny dogmat.

Śladami T-shirta

Czyli o ukrytych sprzecznościach globalizacji

Bartosz Głowacki, Katarzyna Hordejuk,

10.11.2007

I tutaj pojawia się pierwszy problem: współczesny kapitalizm okazuje się być coraz bardziej odporny na zmiany polityczne. Rivoli nie zauważa (lub nie chce zauważyć), że coraz częściej transnarodowy kapitał swobodnie wędruje i świetnie funkcjonuje w krajach o ustrojach totalitarnych czy autorytarnych. Co więcej, wolne strefy ekonomiczne, które dzięki swojej konkurencyjności (na przykład dzięki specjalnym ulgom podatkowym) są w stanie przyciągnąć obcy kapitał, a którymi tak bardzo zachwyca się Rivoli, nie gwarantują trwałego rozwoju danego regionu.

Zderzenie struktur

Kapitalistyczna baza i liberalny rdzeń vs aksjologia demokracji

Mariusz Turowski,

04.11.2007

Nie ma wątpliwości. Książka Analiza systemów-światów. Wprowadzenie to lektura obowiązkowa. Można ją również z czystym sumieniem polecić znacznie szerszemu, pozaakademickiemu odbiorcy, który z uwagą – zwykle również z niepokojem – śledzi krajową i międzynarodową scenę polityczno-społeczną, będąc jednocześnie przekonanym, że obraz prezentowany mu przez dostępne środki masowego przekazu pomija wiele istotnych aspektów rzeczywistości dochodzących do głosu wówczas, gdy uwzględni się odmienną perspektywę i inne źródła lub podejmie się próbę znalezienia głębszych struktur i prawidłowości, których oglądane fakty okazują się przejawem. Zadanie trudne i wymagające wysiłku, ale czy możemy sobie pozwolić na jego zlekceważenie?

Žižek czytający Lenina

czyli prawdziwą politykę robi się inaczej

Grzegorz Maryniec,

02.06.2007

Sposób uprawiania filozofii przez Slavoja Žižka ma niewiele wspólnego z konwencjonalną praktyką uniwersytecką. Teoretyczne cele, jakie stawia przed sobą, nie dają się łatwo wpisać w zwyczajne funkcjonowanie pola akademickiego. Žižek jest filozofem radykalnym i choć próbuje się stępić polityczną moc jego myśli, wrzucając ją do wora „postmodernistycznej” parafilozofii (jak robi to salonowa lewica) lub zarzucając mu apologetykę stalinizmu i bezużyteczną błazenadę (jak czyni reszta), nie da się ukryć jednej rzeczy: filozofia Žižka jest filozofią polityczną par excellence.

Niezły towar!

Jedna ankieta anonimowego konsumenta z badań „Produktu polskiego” Sławomira Shutego

27.05.2005

Produkt ma na końcu „kartę podręcznika”. Pamiętasz, co to takiego? Jeśli nie, to najpewniej nie jest to produkt dla ciebie. No, chyba, że jesteś osobą obdarzoną bogatą wyobraźnią, nieprzeciętną wrażliwością, oraz wysmakowaną literacko. Wtedy możesz spróbować. Jest szansa, że ci się spodoba. „Karta podręcznika” jest idealnym podsumowaniem tego, co ją poprzedza: sztubacki humor, cielęca rozrywka, perwersyjny infantylizm. Z wierzchu. Pod spodem wyflaczona wije się żywa postać, możemy się tylko domyślać, co ją doprowadziło do halucynacji i omamów, które odbijają się na kartach produktu.

Gniew i nadzieja politycznego rozumu

Marcin Starnawski,

18.05.2005

Trudno wyobrazić sobie lepszy moment dla ukazania się książki Przemysława Wielgosza Opium globalizacji. Kwietniowa mobilizacja przeciwników Europejskiego Szczytu Gospodarczego w Warszawie, nie mniejsza mobilizacja (zbrojna!) – obrońców kapitalistycznego reżimu, a także pojawienie się idei alterglobalizmu w oszukańczych bądź zdezorientowanych masmediach – to przesłanki, wobec których zabranie głosu demaskującego i porządkującego podstawowe kategorie publicznego dyskursu stało się niezbędne.

Feminizacja nie jest feminizmem

Piotr Skuza,

11.02.2005

Lucyna Kopciewicz z przykrością zauważa, że w polskiej pedagogice kategoria płci/rodzaju jest postrzegana jako egzotyczna, niegodna naukowych badań, zaś feminizm jest w tym obszarze całkiem nieobecny. Właśnie jedyną z nielicznych chyba jak dotąd przestrzeni – wedle mojego rozeznania – gdzie kategoria płci/rodzaju pojawia się nominalnie i ma szanse zaistnieć jako narzędzie badawcze, wychowawcze i polityczne, jest pedagogika różnic, wnikliwie rozwijana w omawianej książce. Autorka omawianej pracy radykalizuje dyskurs pedagogiki i zmienia jego oblicze poprzez odrzucenie androcentrycznych uzurpacji.

Imperium szwankuje

Marcin Starnawski,

04.02.2005

W Polsce kochamy Amerykę. Kochamy ją kochać. Iluż z nas urzekł liczący sobie grubo ponad stulecie mit amerykańskiej szczęśliwości, dobrobytu, wolności i demokracji? Motyw ten przeniknął do wielu obszarów naszej kultury i zadomowił się w niej tak samo, a może i mocniej, jak bogoojczyźniany etos czy umiłowanie martyrologii. Będący niegdyś literacką wizją lepszego świata (od romantyzmu po literaturę powojenną) oraz pełnym nadziei wyobrażeniem, wiezionym za ocean przez tysiące ubogich emigrantów, amerykański mit dziś posiada inną jeszcze funkcję.

Demaskowanie spektaklu

Marcin Starnawski,

23.01.2005

Książka Demokracja spektaklu? Kondycja polskiego życia publicznego 15 lat po zmianie systemowej to wartościowy zbiór głosów w akademickiej dyskusji nad zależnościami między kształtem społeczno-gospodarczego systemu III RP a jej sferą polityczno-obywatelską. Publikację tę można potraktować nie tylko jako krytyczną analizę niedomagań rodzimej demokracji, ale także jako wkład do ciągle tworzącego się u nas nowoczesnego dyskursu lewicowego oraz wciąż powracającej dyskusji o stanie i przyszłości lewicy.

Teksty w sieci

Regiony

Felietony

Recykling Sztuki

Recenzje

Opowieść transylwańska

Kontestacja – na drodze do emancypacji

Rewolucja irańska w oczach elit

Meandry niemieckiej „inności”

O robotnika politycznego

Wyzwolić Polskę

Globalne nieporozumienie – porażki neoliberalizmu

Śladami T-shirta

Zderzenie struktur

Žižek czytający Lenina

Niezły towar!

Gniew i nadzieja politycznego rozumu

Feminizacja nie jest feminizmem

Imperium szwankuje

Demaskowanie spektaklu

12 wiosna/lato 2009

Aktualności

Teksty w sieci

Regiony

Felietony

Recykling Sztuki

Newsletter RI

Recenzje

Aktualności