Ubóstwo

Kto może rodzić po ludzku?

Katarzyna Szumlewicz,

26.02.2009

Mając pieniądze można zatem dokonać cesarki ze wskazaniami i bez wskazań, otrzymać znieczulenie i mieć przy sobie partnera. A nie mając ich? Trudno wyobrazić sobie dobitniejszą ilustrację klasowej przepaści aniżeli to, że ubóstwo oznacza konieczność wielogodzinnego intensywnego bólu, na który nie można nic poradzić.

Katalog niespełnionych życzeń

Czyli o tym, co się nie udaje w globalnym rozwoju

Wojciech Spirewski,

22.11.2007

Pomoc finansowa płynąca z krajów wysokorozwiniętych do obszarów ubogich nie może stanowić jedynego elementu programów rozwojowych, powinna być raczej zapleczem dla projektów prowadzących do postępującego usamodzielnienia się krajów ekonomicznie niewydolnych. Trudno jednak o rozwój ekonomiczny w warunkach słabo albo w ogóle nie funkcjonującej państwowości. Mimo że przy braku całkowitej pewności co do efektywności poniesionych nakładów społeczność międzynarodowa niechętnie zwiększa kwoty pomocowe na ten cel, to szukanie odpowiednich rozwiązań na wzmocnienia przyszłych struktur administracyjnych jest konieczne dla realizacji jakichkolwiek innych planów pomocowych.

Zamieszki we Francji: bunt podklasy

Immanuel Wallerstein,

15.12.2005

We Francji znajdziemy skrajną wersję problemów, które występują również w innych częściach świata – nie tylko w Ameryce Północnej czy w całej Europie, ale i na Południu, w państwach takich jak Brazylia, Meksyk, Indie czy Afryka Południowa. Tak naprawdę niewiele jest krajów, które byłyby od nich wolne. Specyfika francuska związana jest ze zbyt długim przeświadczeniem żywionym przez znaczną część społeczeństwa, że jego kwestie te nie dotyczą.

Niech Bob Geldof przejdzie do historii

Laure Akai,

13.08.2005

Wszędzie, gdzie Sachs pomagał wprowadzać reformy gospodarcze, zwiększały one zakres biedy oraz przepaść między bogatymi i biednymi. Oczywiście wszystko to ukryte jest gdzieś pomiędzy manipulatorskimi danymi statystycznymi, których przejrzenie może być dla gwiazdy rocka pewnym wyzwaniem. Dla ludzi takich, jak Bono, tym, co się przypuszczalnie liczy, jest to, ile osób może sobie pozwolić na zapłacenie 50 euro za ich koncert w Polsce. Jeśli obecnie 50 tys. ludzi ma wystarczająco dużo pieniędzy, podczas gdy w czasie jego ostatniego koncertu w 1997 roku nie było tak wielu bogatych w tym kraju, w takim razie musi to być wystarczający dowód, że magia pana Sachsa zadziałała, więc może zdziałać podobne cuda w Afryce.

Obrót odruchami ludzkimi

Konrad Góra, Mariusz Doluk,

27.05.2004

To zupełna nieprawda, że jeżeli osoba bezdomna zwróci się do jakiejkolwiek osoby duchownej, czy jakiegokolwiek urzędnika miejskiego, otrzyma ot tak sobie pomoc. Wtedy w Caritas wytłumaczono mi zasady pomocy rzeczowej. Pomoc ta polega na tym, że znowu się składa podanie do Komisji Parafialnej, bądź Komisji do spraw Bezdomnych i ta pomoc przysługuje raz na pół roku. To są dwie pary spodni, zasłony i tak dalej. Nie byłem w stanie do końca uwierzyć w to, co ci ludzie mi mówili, ale wyglądało na to, że nie ma się za bardzo wyboru co do rzeczy, które się dostanie. I ten bezdomny, w sensie bezdomności „altankowej”, czy mieszkania w kartonie, dostanie ten worek z zasłonami okiennymi, nie wiem po co.

Dawać wiarygodnym

Ze Sławomirem Piechotą rozmawia Justyna Barańska,

27.05.2004

Moim zdaniem, droga jest zupełnie inna: tym, którzy potrzebują pomocy, należy pomocy udzielić. Jeśli na przykład ktoś zbiera na operację dziecka, są drogi weryfikacji tego. Niekontrolowana akcja pomocy prowadzi czasem do absurdu – potrzebne jest dziesięć tysięcy, a zbiera się sto. Natomiast są instytucje wyspecjalizowane w udzielaniu takiej pomocy, jak choćby Caritas. Potrafią sprawdzić dokumenty, biorą odpowiedzialność za to, że nasze pieniądze rzeczywiście trafią do potrzebujących. Możemy skutecznie zniechęcić do żebrania, przekonując ludzi, że swoją pomoc mogą ofiarować w inny sposób.

Szwedzki stół

Z Patrykiem ze szwedzkiej grupy FNB rozmawia Hubert Kostkiewicz,

23.11.2003

Od końca wojny Szwecja była krajem rozwoju – krajem, który miał pieniądze na cele publiczne. Teraz jednak – jak pewnie wiesz – neoliberalizm wszędzie odciska swoje piętno. Nie ma takiej biedy jak w Polsce, społeczeństwo jeszcze jakoś sobie radzi, ale to wszystko idzie w złym kierunku i można się spodziewać poważnego zubożenia. Mimo, że praktycznie od siedemdziesięciu lat rządzi ta sama partia, to jednak polityka pod naciskiem globalnych procesów mocno się zmienia.

Zamiast bomb po holendersku

Katarzyna Pawlik,

23.11.2003

W wielu krajach Europy Zachodniej ogromna ilość jedzenia trafia do śmietników. Organizatorzy Jedzenia zamiast bomb w Holandii zwracają uwagę przede wszystkim na ten właśnie fakt. Trzy lata temu w Utrechcie zaczęli rozdawać darmowe posiłki w centrum miasta, rok później przenieśli akcję do dużego centrum handlowego

Jedzenie zamiast bomb – na pohybel filantropii

Hubert Kostkiewicz,

23.11.2003

W czasach, gdy nie wypada się dzielić, natomiast wypada dawać setki dobrych rad i wędki zamiast ryb, taki wspólny posiłek w parku potrafi czynić cuda. Nagle zaciera się bariera pomiędzy „dającymi”, a „biorącymi”, tracą na jaskrawości kontrasty i uprzedzenia do odrzuconych przez społeczeństwo z powodu swojej bezdomności, alkoholizmu czy pospolitej biedy.

Teksty w sieci

Regiony

Felietony

Recykling Sztuki

Ubóstwo

Kto może rodzić po ludzku?

Katalog niespełnionych życzeń

Zamieszki we Francji: bunt podklasy

Niech Bob Geldof przejdzie do historii

Obrót odruchami ludzkimi

Dawać wiarygodnym

Szwedzki stół

Zamiast bomb po holendersku

Jedzenie zamiast bomb – na pohybel filantropii

12 wiosna/lato 2009

Aktualności

Teksty w sieci

Regiony

Felietony

Recykling Sztuki

Newsletter RI

Ubóstwo

Aktualności