Propozycje tekstów

Zachęcamy do nadsyłania propozycji tekstów. Prosimy przekazywać je korzystając z formularza (dostępny po założeniu konta i zalogowaniu) lub e­‑mailem: teksty [na serwerze] recyklingidei [dot] pl.
Przed przysłaniem tekstu prosimy o dokładne przeczytanie poniższych uwag.

Preferujemy prace wcześniej niepublikowane. Prosimy o podanie informacji, czy i gdzie praca była wcześniej publikowana i czy nie jest równocześnie rozpatrywana do publikacji gdzie indziej.

Do tekstu prosimy dołączyć krótką notę o autorze/autorce. Dłuższe teksty (powyżej 12 tysięcy znaków) powinny zawierać śródtytuły.

Redakcja zastrzega sobie prawo do skracania i redagowania nadesłanych tekstów, w tym zmiany tytułów.

W przypadku decyzji o publikacji na stronie internetowej, czas od nadesłania propozycji do publikacji może wynosić około 2 – 4 tygodni, w niektórych przypadkach więcej.

Teksty powinny być zredagowane według następujących standardów:

1. Tytuły książek, artykułów, filmów, audycji telewizyjnych i radiowych, konferencji – pisane kursywą, na przykład:

Kapitał, Altergodzina

2. Tytuły gazet i czasopism pisane w cudzysłowie, krojem prostym, na przykład:

„Le Monde diplomatique”

3. Cytaty pisane w cudzysłowie, krojem prostym.

4. Dłuższe cytaty powinny stanowić osobne akapity, bez cudzysłowów, zaznaczone przy pomocy wcięcia.

5. Jako cudzysłowów drugiego stopnia należy użyć cudzysłowów ostrokątnych niemieckich, na przykład:

„Kowalski powiedział »Nie«”.

6. Wyrażenia obcojęzyczne piszemy kursywą, z wyjątkiem powszechnie używanych (sensu stricto, sic itp.).

7. Wyróżnienia zaznaczamy wytłuszczeniem.

8. Zapis daty, roku, wieku:

  • w datach podajemy miesiąc słownie, na przykład:
12 maja 2001 roku
  • zapis roku, wieku – pełnym słowem, na przykład:
w dwudziestym wieku
w 1998 roku
  • dziesiątki lat – słownie, na przykład:
w latach czterdziestych dziewiętnastego wieku
  • w przedziałach dat podajemy pełne liczby, na przykład:
lata 1971‒1977 (nie: lata 1971‒77)

9. Wyrażenia typu: „na przykład”, „i tak dalej”, „tak zwane”, „to jest”, „między innymi” piszemy pełnymi słowami.

10. Liczebniki w miarę możliwości piszemy słownie (za wyjątkiem punktu 9.). Jeśli taki zapis wymaga zbyt dużej liczby słów, stosujemy zapis cyfrowy. Jeżeli tekst zawiera dużo liczb i są one istotne (na przykład różnego rodzaju wyliczenia), można również używać zapisu cyfrowego. Przykłady:

dwadzieścia trzy osoby
w wieku trzydziestu ośmiu lat
trzy tysiące osób
230 tysięcy osób

11. Liczebniki poprzedzających jednostki miar, jednostki walut, procenty – zapis cyfrowy, na przykład:

5 metrów
56 złotych
12 procent
2 miliony dolarów

12. Zapis jednostek, procentów, walut – pełnym słowem: na przykład:

50 procent
200 dolarów

13. Jeśli jakieś nazwisko pojawia się w tekście po raz pierwszy, piszemy je razem z imieniem.

14. Przypisy bibliograficzne:

  • publikacje samodzielne:

pierwsza litera imienia i nazwisko autora, tytuł, tłum. pierwsza litera imienia i nazwisko tłumacza, miejsce i rok wydania, s. (numery stron).

  • teksty zamieszczone w publikacjach zbiorowych:
pierwsza litera imienia i nazwisko autora, tytuł tekstu, tłum. pierwsza litera imienia i nazwisko tłumacza [w:] tytuł wydania zbiorowego, red. pierwsza litera imienia i nazwisko redaktora dzieła zbiorowego, miejsce i rok wydania, s. (numery stron).
  • teksty zamieszczone w czasopismach lub dziennikach:

pierwsza litera imienia i nazwisko autora, tytuł tekstu, tłum. pierwsza litera imienia i nazwisko tłumacza [w:] „tytuł czasopisma”, rok, ew. miesiąc lub pora roku, jeśli jest podana w czasopiśmie {w przypadku dzienników: rok, data dzienna}, wolumin, numer, s. (numery stron).

  • teksty zamieszczone na stronach internetowych:

pierwsza litera imienia i nazwisko autora, tytuł tekstu, tłum. pierwsza litera imienia i nazwisko tłumacza [@:] dokładny adres strony internetowej (data dostępu: data).

  • jeżeli dana publikacja pojawia się w przypisach po raz kolejny, zamiast pełnego opisu podajemy tylko autora i początek tytułu z wielokropkiem;
  • odwołując się do powtarzających się bezpośrednio po sobie autorów i dzieł stosujemy oznaczenia polskie: „Tamże”, „Tenże”, „Taż”, „tegoż”, „tejże”;
  • oznaczenie czasu i miejsca wydania podaje się w języku oryginału.


Przykład:

1. M. Foucault, Historia seksualności, tłum. B. Banasiak, K. Matuszewski, Warszawa 1995, s. 145.
2. Tamże, s. 154.
3. Tamże.
4. E. Balibar, Foucault i Marks: Stawka nominalizmu [w:] „Lewą Nogą”, 2005, nr 17, s. 85.
5. M. Foucault, Historia..., s. 11.
6. Tenże, Rządomyślność [w:] tegoż, Filozofia, historia, polityka, tłum. D. Leszczyński, L. Rasiński, Warszawa/Wrocław 2000, s. 184.
7. P. O’Malley, L. Weir, C. Shearing, Governmentality, Criticism, Politics [w:] „Economy and Society”, 1997, Vol. 26, No. 4, s. 501­‑517.
8. I. Wallerstein, Imigranci: opór wobec oporu?, tłum. M. Starnawski [@:] http://www.recyklingidei.pl/wallerstein_imigranci_opor_wobec_oporu (data dostępu: 12 marca 2007).

15. Odnośniki do przypisów
Odnośniki umieszcza się przed wszystkimi znakami interpunkcyjnymi. Wyjątkiem są: cudzysłów, znak zapytania i nawias (w tych przypadkach kolejność zależy od kontekstu). Przed odnośnikiem nie stosuje się żadnych odstępów. Przykład:

Dla Agambena decyzja o życiu lub śmierci „dziś nie prezentuje się już jako ustalona granica dzieląca dwie wyraźnie odrębne strefy”5. Zdanie to dopuszcza dwa sposoby odczytania.

16. W wyrazach złożonych, nazwiskach dwuczłonowych itp. stosujemy łącznik (nie pauzę), nie oddzielając go odstępami, na przykład:

Rydz­‑Śmigły (nie: Rydz – Śmigły)
czarno­‑biały (nie: czarno – biały)